İLBER ORTAYLI İÇİN
Ahmet B. ERCİLASUN
İlber Ortaylı sıra dışı bir tarihçi, sıra dışı bir insandı. Gençler tarihi onunla sevdiler.
Geniş bir ufku vardı. Tarihteki olaylara ve şahıslara yukarıdan bakmasını biliyordu. Böyle olduğu için de yorumları isabetli ve değerliydi.
Türklüğe bağlıydı. Son yıllarda Türklük aleyhinde yürütülen politikalara öfkeliydi. Ülkenin Türklüğü ve bölünmezliği konusunda şüphe uyandıran tutum ve davranışlara karşı Millî Düşünce Merkezi’nin yayımladığı 300 aydın bildirisine imza koyarak Türklük konusundaki duyarlılığını göstermişti.
Bu ülkenin Türk olup olmadığı gibi tartışmaları anlamsız ve cahilce bulurdu. “Azerbaycanlılar Türk mü, Kırımlılar Türk mü?” gibi sorular soranlara “cahil” derdi. Cahilliğe tahammülü yoktu.
Kırım Türklerindendi. Kırım, Attila’dan beri Türk yurdu ve tarihimizin önemli bir parçası idi. Moskova’nın yayılmacı emelleri Kırım’ı elimizden almış, Kırımlı Türklerin büyük bir bölümünü Anadolu’ya göçmek zorunda bırakmıştı. Ortaylı ailesi de bu kaderi paylaşanlardandı.
Belki de bu kader, çocuk yaşta doğduğu topraklardan kopuş, entelektüel bir ana baba İlber Ortaylı’nın da kaderini çizmiş, onu tarihçiliğimizin büyük bilginlerinden biri yapmıştı.
Son yüzyıllarda Kırım’dan büyük insanlar çıktı. İsmail Gaspıralı, bütün Türk Dünyası’nın rehberi oldu. Cengiz Dağcı, 20. yüzyıl romancılığımızın zirvelerinden biridir. Halil İnalcık tarihçilerin kutbu idi. Kemal Karpat da tarihçiliğimizin yüz aklarından biridir. Mustafa Abdülcemil Kırımoğlu’nun olağanüstü mücadelesi son çağ Türk tarihine altın harflerle yazılmıştır. Nihayet İlber Ortaylı. Bu Kırım çocuğu da bilgisi, kültürü ve zekâsıyla tarihçiliğimizin yeni kutbu oldu. Kırım verimli bir topraktır, bundan sonra da nice zekâlar, nice yetenekler yetiştirmeye devam edecektir.
Bir şansımız var. İlber Ortaylı’nın kitapları elimizin altındadır; ekranlardaki konuşmaları gözümüzün önündedir. Onun bize sunduğu bilgi ve yorumları sevimli dilinden dinlemeye devam edeceğiz. Eserlerini okumayı sürdüreceğiz.
İlber Ortaylı Türk tarihçiliğinin övüncüdür, Türk milletinin gururudur. Milletimiz onu saygı ve sevgi ile hatırlamaya devam edecektir. O, dünyadaki görevini yaptı ve uçup gitti. Tıpkı dünya hayatındaki mutluluğu gibi ruhunun da diğer dünyada mutlu ve huzurlu olacağını düşünüyorum. Tanrı’dan kendisine esirgenlik dilerim.
